Leon Tarasewicz (ur. 1957), Bez tytułu, 1989
olej / płótno
190 x 260 cm
Wystawiany:
- Galerie Nordenhake, Art Warsaw Villa Róż, Warszawa 2026
Leon Tarasewicz to jeden z najciekawszych malarzy europejskich debiutujących w latach 80. XX w. Urodzony i mieszkający do dziś na Białostocczyźnie, uczeń profesora Tadeusza Dominika, prowadził pracownię malarską w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po błyskotliwym debiucie, zauważony i doceniony przez krytykę, zapraszany był na wystawy indywidualne i zbiorowe w Europie Zachodniej i USA. Prezentował na nich intrygujące płótna i malował obrazy bezpośrednio na ścianach galerii i muzeów. W 2001 r., podczas Biennale w Wenecji, w Pawilonie Polskim pomalował podłogę. Dwa lata później jego instalacja malarska zdobiła kolumny poznańskiego Teatru Wielkiego.
Pejzaż, natura, ptaki, zmieniające się pory roku zawsze były inspiracją dla unikającego wielkich aglomeracji artysty. Ten typ przedstawienia zaintrygował kuratorów, krytykę i publiczność; w tych kompozycjach, zawieszonych pomiędzy realnością widzianego pejzażu a jego malarskim przetworzeniem, zauważyli ich siłę. Fascynowała ich także dynamika czystych kolorów, ich gwałtowna ekspresja i swoboda gestu widoczna w śladach swobodnie spływającej farby. Eksperymenty realizowane na coraz to większych formatach doprowadziły artystę do kreowania malarstwa na ścianach i specjalnie przygotowanej architekturze. Niekiedy były to działania ulotne, innym razem pozostające w tych miejscach na stałe.
