Kajetan Sosnowski PS-42 i PS-39

PS-42 1971 Olej/płótno, 65 x 65cm


Kajetan Sosnowski (ur. w 1913 w Wilnie, zm. w 1987 w Warszawie)

W latach 1935-1939 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Tadeusza Pruszkowskiego i prof. Wojciecha Jastrzębowskiego. Po II wojnie związany z Łodzią, gdzie organizował szkolnictwo artystyczne i łódzki oddział ZPAP. Związał się z ruchem lewicowym. Pełnił funkcję dyrektora Robotniczego Domu Kultury w Łodzi i naczelnego redaktora miesięcznika „Świetlica”. Od 1947 roku był kierownikiem artystycznym tygodnika „Kuźnica” (wraz z redakcją pisma w 1949 roku przeniósł się do Warszawy). W sierpniu 1955 założył wraz z Marianem Boguszem i Zbigniewem Dłubakiem Grupę 55 i uczestniczył w pierwszej wystawie grupy w warszawskim salonie Desy na Starym Mieście. Inicjator Biennale Form Przestrzennych w Galerii EL w Elblągu. W 1969 otrzymał prestiżową nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida. W 1972 roku założył w Chełmie Lubelskim Galerię 72.

W połowie lat 50. namalował nastrojowo-metaforyczny cykl obrazów pt. Pamiętnik liryczny, a w końcu lat 50. posługiwał się formami abstrakcyjnymi. Powstał wówczas cykl bezprzedmiotowych Obrazów białych. W latach 1961-1962 stworzył pierwsze klasyczne Obrazy puste podejmując zagadnienie emanacji światła. W powstających kolejno cyklach rozważał problemy z zakresu nauk ścisłych. W cyklu obrazów chemicznych Metalepseis (1972 zajął się zjawiskami ze świata awizualnego, zaś w cyklu obrazów szytych (kompozycji złożonych z pozszywanych kawałków płótna) Katalipomena (1975) nawiązywał do treści ekologicznych. Od 1980 roku obrazom szytym utrzymanym w jednym kolorze nadawał nazwę Interwencje. Do końca życia rozwijał serię obrazów pt. Układy równowartościowe.